Verhalen

Present-project zorgt voor blijvende impact bij vrijwilligers

“Bij een bedrijfsuitje heb je vaak wel een goed gevoel, maar als je dít hebt gedaan dan heb je echt voldoening. Dan denk je: ik heb toch echt iets voor andere mensen kunnen betekenen.” Dat zegt de 64-jarige Doesburger Hemmie Pasman over zijn nieuwe ervaring met een ander soort jaarlijks personeelsuitje van zijn werkgever. De bedrijfsleider van Triferto, een internationaal kunstmest verhandelend bedrijf, deed met zestig collega’s mee aan projecten die Present voor het bedrijf organiseerde.

Het team waarin Hemmie Pasman was ingedeeld bezorgde bewoners van een zorginstelling een fijne dag door het spelen van spellen met bewoners, bingo, kletsen en koffiedrinken. “En ik heb voor het eerst een collega wentelteefjes zien bakken.”

Het werd een beleving die diepe indruk op hem heeft gemaakt. Twee ontmoetingen raakten hem erg en kunnen hem nog steeds ontroeren. De eerste was met een voormalig automonteur bij een Opel-garage. “Hij was dik in de tachtig en had helemaal niemand meer. Het was voor die man een klein feestje dat hij weer eens over zijn werk kon praten. Op een gegeven moment begon hij echt emotioneel te worden en dan sla je als 64-jarige bij iemand een arm om de schouder om hem toch een beetje troost te geven. Dat vond ik een hele aparte maar prettige ervaring.”

Later raakte hij aan de praat met een mevrouw die hij van vroeger bleek te kennen. “Ze was getrouwd met een volle neef van mij. En het frappante was: ze hebben in een ver verleden zelfs naast ons gewoond.” Op haar kamer stond een pasfoto van haar overleden man.  “En toen zegt ze tegen mij: ik zou zo graag een grote foto van hem willen hebben.” Hemmie heeft het personeel gevraagd of iemand de foto zou kunnen uitvergroten.

Hij is zichtbaar geraakt als hij over zijn ervaringen vertelt. “Ik ben ’s avonds thuisgekomen en ik heb eerst anderhalf uur met mijn vrouw zitten praten. Het was voor mij een openbaring waar ik een beetje emotioneel en ook enthousiast van wordt. Ja, het was een leuke dag! Een heel bijzondere, fijne dag. Een topdag!”

Hij is nu druk met mantelzorg voor zijn broer maar zegt stellig: “Als dat straks weer een beetje de goede kant op gaat, dan ga ik mijn oude buurvrouw absoluut bezoeken.”

De gesprekken hebben hem aan het denken gezet over ouder worden en eenzaamheid. Hij kijkt nu ook anders naar zijn omgeving, vraagt zich vaker af wat zich achter de voordeuren afspeelt en denkt bewust na over het belang van vrijwilligerswerk.

“Ik mag nog twee jaar werken en dan krijg ik meer ruimte om dingen te doen en dan lijkt me zoiets gewoon fantastisch. Al is het maar een uurtje of vijf, zes per week, weet je. Gewoon even een praatje maken met mensen is al voldoende.”

Bij alle collega’s had het werk een diepe indruk achtergelaten; er wordt nog steeds in gesprekken tussen collega’s over gesproken. En Hemmie heeft richting directie laten weten dat het initiatief voor herhaling vatbaar is.