Hoe tapijttegels voor dankbaarheid zorgen

31-01-2017

Op een frisse winterdag komt een groep vrijwilligers de handen uit de mouwen steken bij een mevrouw die al ruim negen jaar bedlegerig is. Ze zit in een traject om vroegtijdig haar leven te beëindigen. Ze woont samen met haar dochter, die ondanks een verstandelijke beperking zo’n beetje alle zorg voor haar moeder op zich neemt.

Aan het begin van de dag verzamelen de vrijwilligers zich rond het bed in de woonkamer. Ze worden  welkom geheten door de moeder die moeizaam spreekt maar toch haar waardering voor de hulp wil laten merken. Zodra de vrouw naar een andere kamer is vertrokken, gaan de gordijnen en de schuifdeur naar de tuin open en verdwijnt de inhoud van de woonkamer naar buiten.

De groep heeft heel wat werk te verzetten. Als de woonkamer leeg is, komen er rollers en kwasten tevoorschijn. Enkele jaren geleden zijn de muren deels geverfd. De stukken muur die niet nog niet gedaan waren, worden nu van een laag latex voorzien. Ondertussen wordt ook de vloerbedekking verwijderd. De groep heeft toegezegd tapijttegels te leggen. Een paar praktische vrijwilligers geven aanwijzingen hoe dat moet en vlot is iedereen in de weer met de tapijttegels. Bij elk gelegd stukje tapijt zie je de kamer opknappen.

Er wordt flink doorgewerkt. De tijd dringt. De afgesproken tijd is al voorbij maar de vloer is nog niet klaar. Een van de vrijwilligers houdt zich bezig met het op maat snijden van de tapijttegels zodat de rand netjes afgewerkt kan worden. Het is een tijdrovend klusje. Een aantal oplettende vrijwilligers zijn begonnen met het schoonmaken van meubels en spullen zodat ze schoon terug gezet kunnen worden. De dochter des huizes geeft aanwijzingen waar zodat alles weer op zijn plek komt te staan.

Na zo’n vijf uur aanpakken met elkaar staat alles weer op z’n plaats. De muren zien er nu allemaal fris en netjes uit. Het nieuwe tapijt geeft de kamer een hele andere uitstraling. Moeder en dochter zijn zeer in hun nopjes met het eindresultaat.

Een paar dagen na dit project worden we bij Present gebeld door de hulpverlener die betrokken is bij het gezin. Moeder en dochter willen de vrijwilligers heel graag bedanken met een kleinigheidje. Twee vrijwilligers gaan nogmaals langs. Terwijl een van hen nog een randje van het tapijt in orde maakt, heeft de ander een gesprekje met moeder en dochter. Nog wat weken later gaat een van de vrijwilligers nogmaals langs om een kerstpakketje langs te brengen.

Moeder en dochter zijn erg blij dat de woonkamer opgeknapt is. De korte bezoekjes na de projectdag hebben hen ook goed gedaan. De vrijwilligers geven aan dat ze blij zijn dat ze iets kunnen betekenen voor deze vrouw in de laatste fase van haar leven. Zo leveren ontmoetingen via Present alle betrokkenen iets kostbaars op.