Samen verhuisdozen inpakken schept een band

01-05-2017

Joke is een vrouw met complexe psychische problematiek. Haar huis is enorm vervuild en verwaarloosd, ze heeft een vreemd uiterlijk en vertoont afwijkend gedrag. Joke heeft geen enkel netwerk behalve een broer en haar zoon, die momenteel in de gevangenis verblijft. Ze moet haar woning verlaten vanwege het veelvuldig veroorzaken van overlast. Vandaar ook dat een wijkagent incognito een aantal keren langs haar huis loopt om te checken of alles goed gaat als een groep via Present bij haar thuis aan de slag gaat. 

De groep vrijwilligers heeft aangeboden haar te helpen met het opruimen en inpakken van haar spullen, zodat die in ieder geval ergens opgeslagen kunnen worden als ze haar huis uit moet. De vrijwilligers moeten zoveel mogelijk spullen in verhuisdozen inpakken. Te beginnen met het belangrijkste – dingen die ze in ieder geval wil bewaren. Zodat het niet meegenomen wordt door een ontruimingsteam wat hoogst waarschijnlijk ingezet zal worden als ze weg moet uit haar woning. 

Moed verzamelen

Op de dag dat de groep vrijwilligers aan de slag gaat, is de broer van Joke aanwezig. Hij heeft een planning gemaakt, uitgeprint en opgehangen aan de deuren en zijn zus voorbereid op de komst van de vrijwilligers. Als de projectbegeleider van Present aan het begin van de dag kennis met Joke maakt, is zij enorm gespannen. Ze geeft aan dat ze liever niet heeft dat er mensen komen helpen. Na een gesprekje met haar broer wil ze dan toch wel de groep ontmoeten. De vrijwilligers, twee mannen en twee vrouwen, stappen behoedzaam op Joke af, stellen haar gerust en beginnen samen met de broer in de schuur beneden, zodat Joke boven even rustig een sigaretje kan roken en moed kan verzamelen.

De meegenomen kar wordt helemaal volgestouwd met spullen uit de berging en weggebracht naar de ROVA door de mannen. De beide vrouwen gaan de woning in. Na oeverloze gesprekken en onderhandelingen krijgen de vrouwen Joke zover dat ze haar spullen kunnen ordenen: kleding van haar, kleding van haar zoon, koperen spullen in de dozen en kanten kleedjes waar ze herinneringen aan heeft blijven bewaard. Al doende komt er een gesprekje tussen Joke en de vrouwen op gang: “Hoe lang woon hier al? Vertel eens over je zoon? Wat heb je dat sjaaltje nou toch leuk om je hoofd geknoopt!” Er ontstaat langzaam iets van contact en daarmee een stuk ontspanning bij Joke.

Serieus genomen

Als de mannen terugkomen van de stort worden ze bij de voordeur tegengehouden: het gaat zo goed tussen Joke en de twee vrouwen dat ze bang zijn dat hun tussenkomst dat proces zal verstoren. De mannen vertrekken daarom richting huis. De vrouwen gaan nog zeker een uur door, samen met Joke. Aan het eind van de ochtend is de woonkamer een heel stuk opgeruimd en de belangrijkste spullen zitten in dozen. Joke geeft aan dat ze vooraf niet had gedacht dat het zo goed zou gaan. Ze voelt zich serieus genomen en heeft het gevoel dat ze de controle hield over het project. Er is niks gebeurd wat ze niet wilde. Ze is erg blij met de geboden hulp.