Kostbare gezinstijd

20-04-2022

“Ik heb er zulke goede herinneringen aan” 

‘Dit zegt één van onze kinderen steevast als wij langs de instelling fietsen met mensen met een beperking. Daarmee doelt hij op de Presentactiviteit die wij als gezin met nog twee mensen hebben gedaan. Deze dag gingen we in met de woorden uit de Bijbel ‘Alles wat je doet, doe het alsof je het voor de Here doet’ (Kolossenzen 3:23).  

Pannenkoeken bakken in de hagel 

Op een zaterdag rond lunchtijd mochten wij pannenkoeken bakken voor mensen met een beperking. Terwijl het buiten regende en hagelde waren wij in de tent aan het bakken, of buiten in de hagel aan het spelen. Het maakte niets uit. Er gezellig met elkaar zijn was al leuk. De medewerkers hadden alles geregeld. Daaruit bleek wel hoe enthousiast ook zij waren om mee te helpen om deze mensen te dienen. Onder het bakken praatten de bakkers met elkaar, een medewerker herkende zijn oude juf van school terwijl hij nu zelf al opa is, bleek later. En toen de bewoners kwamen, deelden de kinderen de pannenkoeken uit. De ene bewoner stootte klanken uit, bij de ander hadden we pas later door dat hij verstandelijk beperkt was. Onze kinderen speelden met een zoontje van één van de medewerkers. De sfeer was ongedwongen en gemoedelijk. De kinderen speelden, bakten, en wij hadden tijd om te praten of even contact te maken met wat bewoners.  

“Ik heet Benthe. Ik vind jou lief en hou van jou” 

Mijn dochtertje van 5 jaar had thuis al een hartje gemaakt en in een mooi tasje gedaan. Die kreeg een bewoner van ongeveer 16 jaar. Hij kon lezen en las wat er op het hartje stond: “Ik heet Benthe. Ik vind je lief en hou van jou.” Hij ontving het hartje met liefde. “Dankjewel, Benthe”, zei hij zachtjes.  

Toen wij weggingen stond één bewoner ons uit te zwaaien. Dat was degene die het hartje kreeg. En tot onze grote verrassing kregen wij zelf een cadeautje mee: pannenkoekenmeel van de molen met een mooie spatel met ‘bedankt’ erop. Wij gaven onze kostbare tijd en daardoor ontvingen wij kostbare gezinstijd. ’s Avonds aten wij zelf ook lekkere zelfgebakken pannenkoeken en hadden we genoeg om over door te praten. “Wanneer gaan we dit weer doen?”’

“Wij gaven onze kostbare tijd en daardoor ontvingen wij kostbare gezinstijd”

-geschreven door Corine-