Deel uitmaken van de natuur – groep – proces

06-12-2018

Gesprek met vrijwilligster bij Present Amsterdam Diana

Op een zomerse dag tijdens een heerlijke middag van ontspanning en gezellig barbecueën met elkaar in de tuin, heb ik Diana voor het eerst ontmoet. Een vrouw in haar element en wat je noemt in een ‘natuurlijke omgeving’. Een paar maanden later spreek ik met Diana af op locatie waar ze werkt aan een schilderklus.

Hoe ben je bij Present terecht gekomen?
Na een lastige periode in mijn leven was ik op een gegeven moment weer op zoek naar werk en kwam al googlelend op een vrijwilligerssite terecht, die van Present. Daar stonden verschillende vacatures, onder andere dat je zo kon beginnen als vrijwilliger in de tuin.

Dat werken in de tuin trok me aan; ik wilde aarden. Maar ik wilde ook weten wat voor organisatie Present nou precies was, dus had ik een kennismakingsgesprek met één van de vaste medewerkers, Caroline Juffer.

Wanneer was dat?
Ik weet nog precies dat ik op 1 maart 2015 begonnen ben, vlak na een intensieve therapieperiode. Ik kon direct aan de slag.

Waarom trok het werken voor Present je aan?
Het was meer een intrinsieke motivatie; géén druk, gewoon een paar uurtjes in de tuin werken. In het begin was het best zwaar. Ik moest revalideren en het tuinieren was nieuw voor mij. Ik ben toen samen met Roeland begonnen. Pas na een half jaar kon ik het werken in de tuin ten volle waarderen en leverde het een gevoel van ongekende voldoening op; met je handen in de aarde bezig, de geur van het groen en het gekwetter en gerommel van de vogeltjes horen.

Wat spreekt je aan in het werk?
Ik vind het samenwerken erg fijn, de groepsdynamiek. Je klaart de klus met elkaar. Ik herinner me dat ik na driekwart jaar de leiding kreeg over een groep. Bij een project ging er eens iets mis, waarna ik ingegrepen heb. Naar aanleiding hiervan ben ik leiding aan groepen gaan geven.

Dit houdt niet alleen in dat je ter plaatse het werk verdeelt en de vrijwilligers instrueert, maar dat je ook voorgesprekken voert met mensen over hun hulpvragen. Die stel je op hun gemak, wekt vertrouwen en je tast de mogelijkheid van een tegenprestatie of wederkerigheid af.
Je moet ook zorgen dat er gereedschap aanwezig is en dat de wijkcoördinator op de hoogte is van de werkzaamheden enz. Er komt veel bij kijken.

Heb je nog een tip voor de toekomst?
Interne en externe communicatie is en blijft erg belangrijk bij het werk. Feedback en intervisie van Presenters en vrijwilligers zijn belangrijke aandachtspunten. De match tussen hulpvrager en vrijwilliger moet ‘kloppen’. Per slot van rekening worden we ingeschakeld om kwetsbare mensen te helpen.
We moeten luisteren naar de natuur; uiteindelijk gaat het om de totaalervaring.

Zie ook het bericht op Amsterdam Bedankt.

Diana, bedankt!
Eveline Vermeulen