Column

26-02-2020

Het is gebeurd – door Bert Kleine

Zaterdagmorgen. 9.00 uur precies. Het Flexteam is weer present voor een nieuwe klus. Het huis kennen we al. De tuin nog niet. Mevrouw heeft aan landjepik gedaan. Dat kan zomaar gebeuren, nietwaar?

Nog voor de sloop van een heg van een metertje of wat hoog en lang kan beginnen horen we dat de toch al kleine ploeg van vandaag nog verder is uitgedund. Twee zieken. Dat kan zomaar gebeuren, nietwaar?

Gelukkig hebben we assistentie van drie jonge kerels van de Leo’s. U weet niet wie dat zijn? Ze zijn in elk geval beresterk. Al na een kwartiertje breekt de steel van een bats onder hun handen. Dat kan zomaar gebeuren, nietwaar?

Met een kettingzaag wordt de haag omver gehaald en met een takkenschaar verder ingekort. En ondertussen worden de wortelstronken rigoureus verwijderd. Met de botte bijl, maar ook met een scherpe spa. Tot ook die steel het begeeft. Dat kan zomaar gebeuren, nietwaar?

We moeten verder. Een poort met lange palen moet uitgegraven worden. Terwijl de paar honderd kilo groenafval op de dubbelgrote dubbelassige aanhanger wordt afgevoerd breekt ook een derde schopsteel. Dat kan zomaar gebeuren, nietwaar?

Om half twaalf is de klus geklaard. Het is ook zomaar weer gebeurd…..