Project Christen Unie / SGP

29-09-2018

“Daar gingen we, op een van de eerste herfstdagen van dit jaar. Een hele sliert rolstoelen met bewoners van de Talmahof en wij erachter, duwend. Voorzichtig, voorzichtig aan. Van tevoren kregen we duidelijke instructies: achteruit de stoep af en vooruit erop. Niet te snel, pas op voor de hobbels.

Dat we broze waar bij ons hadden bleek snel. Zo was er een dame die iedere oneffenheid in de weg voelde. Ze zei het niet, ze kromp ineen als het pijn deed. Dan is twee straten verderop een heel eind!

We gingen naar het buurthuis, kijken bij burendag. We werden verwelkomd met keiharde muziek, die gelukkig meeviel toen we verder liepen. Er waren kraampjes en er waren drie grote springkussens met gillende kinderen erop. Er was gratis koffie en thee met een praatje, en bij één van de kraampjes kreeg iedereen een plantje in handen gedrukt.

Eerder die ochtend was er getwijfeld over het weer. Was het niet te koud om nu met de ouderen naar buiten te gaan? De storm van een dag eerder was dan wel gaan liggen, maar hoewel de zon scheen was het fris. Toen de koffie op was en de zon nog niet was verdwenen, werd de knoop doorgehakt. Eens kijken wie er meewilde.

Door lange, brede gangen liepen we. Het viel op hoe gezellig en schoon het er allemaal uitzag. Bakstenen muren en uitzicht op het park. Eenmaal boven begon de inventarisatie. Binnen de kortste keren had iedereen iemand die naar buiten wou. Er gingen jassen en zelfs dekens mee.

En toen gingen we dus. Een klein uurtje later waren we weer terug, net voor de regen. We hebben genoten, allemaal. Dit willen we vaker doen!

Fractie ChristenUnie-SGP Noordoostpolder”