Homies geeft gezinnen steun

22-11-2021

‘Wij kunnen letterlijk weer ademhalen’ 

Met Homies verbindt Present vrijwillige gezinnen aan gezinnen die steun nodig hebben. Zo is het huis van Diana Koelewijn regelmatig een ‘homie’ voor Denis en Evelien Mesman. Door een burn-out van Evelien en twee drukke kinderen hadden zij behoefte aan rustmomenten. Dankzij Diana is dat gelukt. 

Diana had eerder een project voor Present gedaan en toen zij hoorde van het Homies-project was ze direct geïnteresseerd. ‘Ik ben moeder van zes kinderen en juf op een basisschool. Kinderen horen bij mijn leven. Door mijn werk weet ik dat sommige kinderen in de knel zitten en het thuis niet fijn hebben. Die wil ik dan het liefst mee naar huis nemen. Kortom, voor mij is het een kleine moeite om een kind op te vangen en Homies sloot daar perfect op aan.’   

Extra aandacht 

Bij elke aanmelding voor Homies gaat Present uit van wat het vrijwillige gezin te bieden heeft. Diana: ‘Dat vroegen ze ook aan mij en dat vind ik sterk. Mijn aanbod was om overbelaste ouders te ondersteunen door kinderen extra aandacht te geven. Doordat ik inmiddels een kleinkind heb, ben ik weer ingesteld op die leeftijd. Zo heb ik weer veel speelgoed verzameld.’ Halverwege 2020 stelde Present Diana voor aan Denis en Evelien: ‘Doordat onze twee zoontjes, Nathan (toen 4) en Joël (toen 2) veel aandacht vroegen, én door mijn burn-out, was ik constant oververmoeid. We hebben veel dingen geprobeerd om rust in het gezin te krijgen, maar het lukte niet. Nathan ging destijds naar een medisch kinderdagverblijf. Ook hadden we een pedagogisch gezinsbegeleider, maar de opvoeding bleef pittig.’ Denis en Evelien hadden vooral behoefte aan rust. Toen het jeugdteam voorstelde dat iemand de kinderen een dagdeel kon opvangen om ze te ontlasten, sprak ze dat enorm aan. Snel daarna zaten zij met Wiljon van Present aan tafel. 

Klik

Na een goed kennismakingsgesprek bracht Wiljon Evelien en Denis in contact met Diana. ‘Eigenlijk voelden wij meteen een klik,’ herinnert Diana zich. ‘Overheersend was het gevoel dat er zicht kwam op verlichting. Het gaf ons een soort van perspectief. Fantastisch dat Diana haar tijd wilde geven voor onze kinderen. Mede omdat Diana leerkracht was, gaf ons dat vertrouwen en we besloten met elkaar in zee te gaan.’ Samen bespraken zij de, voor beide kanten, beste manier. Diana: ‘Als kleuterjuf werk ik vier dagen per week, dus mijn voorkeur waren de schoolvakanties en weekenden. Vanzelfsprekend moest ik het ook afstemmen met mijn man en thuiswonende dochter, de andere kinderen zijn het huis uit. Uiteindelijk kozen wij voor één keer in de veertien dagen op de zaterdag.’ 

Gerust gevoel

De samenwerking verliep vanaf dag één als vanzelf. Diana: ‘Toen de kinderen en Evelien voor het eerst bij mij thuiskwamen, was het meteen gezellig. Het was warm weer, het zwembadje stond in de tuin en de kinderen vermaakten zich uitstekend’. Evelien: ‘Erg leuk om te zien dat de kinderen meteen gingen spelen. Ik durfde ze met een gerust hart achter te laten’. Vervolgens stemden de twee moeders de volgende afspraken steeds af. Diana: ‘Dat ging heel gemakkelijk. De ene keer maakte ik appelflappen met ze, de andere keer gingen we naar de speeltuin. Ook al zaten de jongens elkaar soms flink in de haren, ik vond het erg leuk met ze. Het was de kunst om ze verschillende dingen te laten doen. Na verloop van tijd gingen ze meer hun eigen gang. Vreemde ogen dwingen ook wel. Voor de jongens hoorde ik erbij en ik mocht zelfs op hun partijtje komen.’ Heel bijzonder, vindt ook Evelien. ‘Op ons planbord thuis hangt Diana’s foto als ze weer naar Diana toe gaan, met daarbij ‘Juf Diana’. Nathan en Joël weten precies wanneer het weer tijd is en ze kunnen niet wachten om naar juf Diana te gaan.’ 

Fijn vooruitzicht 

Tegenwoordig zit Nathan op het speciaal onderwijs. Daar heeft hij het goed naar zijn zin en gaat het een stuk beter met hem. En dankzij de inzet van Diana kregen Evelien en Denis ineens tijd voor zichzelf. ‘Dat voelde in het begin best raar,’ zegt Evelien. ‘Wij waren zo druk geweest met de kinderen, dat we moesten leren om dingen samen te doen. Dat lukte snel en we deden steeds iets leuks, zoals een terrasje pakken, een wandeling maken, naar de Ikea gaan en zelfs keken we samen naar de Formule 1. Het belangrijkste was dat we even rust hadden en letterlijk konden ademhalen. Dan laad je op en kan je er weer tegenaan. Door de hulp van Diana had ik iets om naar uit te kijken, een enorm fijn vooruitzicht!’ 

Iets kleins met grote betekenis 

Van tevoren had Wiljon duidelijk uitgelegd dat de samenwerking binnen het Homies-project een jaar zou duren. Daarna zijn mensen vrij om zelf door te gaan. Evelien: ‘Doordat wij en de kinderen zo’n goede band met Diana hebben gekregen, hoopten wij stiekem dat zij zou doorgaan.’ Dat is inderdaad het geval zegt Diana: ‘Ik vang de jongens nog steeds op, want het gezin heeft het nog nodig. Bovendien doe ik het met veel plezier! Wel hebben we wat meer ruimte ingebouwd en komen de jongens soms om de drie weken. Ik vind het mooi dat ik – in mijn idee – iets kleins doe, maar dat dat voor de ander een grote betekenis heeft.’ Dat onderstreept Evelien volmondig: ‘De band blijft, het is een prachtige samenwerking geworden. Ik kan wel zeggen dat ik er een vriendin bij heb gekregen!’