Geen lege pakken meer in de koelkast…

01-07-2014

Het afgelopen jaar hebben Anton en Sara een alleenstaande moeder en haar 3 kinderen van 9, 11 en 13 jaar ondersteund met maandelijkse pakketten gezonde levensmiddelen (t.w.v. € 30,-) via het Traject “Adopteer een gezin”.

Het Traject ging bijna niet door: de hulpverlener van de moeder belt met het bericht dat zijn cliënte toch niet wil deelnemen aan het Traject, omdat ze denkt dat er een addertje onder het gras zit: ze vraagt zich af waarom onbekende mensen elke maand geld beschikbaar stellen voor een onbekend gezin. Zij is opgegroeid met het principe: ‘voor wat – hoort wat’.

Maar het gezin kan ondersteuning juist zo goed gebruiken: moeder heeft heel weinig financiële middelen en maakt gebruik van de Voedselbank. Het contact met ‘normale’ mensen lijkt de hulpverlener ook zo belangrijk voor deze vrouw: de kinderen hebben een allerlei problemen en de moeder spreekt de hele week vooral hulpverleners.

We spreken af om toch eerst mét de moeder in gesprek te gaan. Dan kan ze daarna alsnog besluiten om niet deel te nemen. Anton en Sara gaan alvast mee.We treffen inderdaad een moeder met een enorm gesloten houding. Anton en Sara vertellen waarom ze zich hebben aangemeld voor dit Traject: ze hebben het goed en willen zo graag delen op een concrete manier en het liefst dichtbij.  We vertellen de moeder dat er absoluut geen addertje onder het gras zit: het Traject is een presentje waar Anton en Sara niets voor terug verwachten. De moeder besluit om er toch voor te gaan. Het Traject start en wordt een succes.

Bij de tussenevaluatie treffen we al een heel enthousiaste moeder: ze vindt het geweldig dat ze elke maand een boodschappenpakket ontvangt. De extra boodschappen zijn zó welkom. Ze voelt zich rijk met een gevulde koelkast: “Nu hoef ik daar geen lege pakken meer te laten liggen, omdat een lege koelkast zo confronterend is!”

En ik kan nu ook hamsteren!”, vertelt ze opgetogen. Door het Traject houdt ze namelijk geld over om aanbiedingen te kopen. Voorheen kon ze vaak niet ingaan op aanbiedingen: als de tweede fles wasmiddel voor de halve prijs was (of zelfs gratis), kon ze de flessen niet kopen als ze nog genoeg wasmiddel had en er die week andere boodschappen op haar lijst stonden. Nu lukt dat wel!

Ook de twee oudste jongens genieten van de boodschappen: de vleeswaren, speklapjes en de verse groenten vallen goed in de smaak. Op de vraag wat de jongste zoon fijn heeft gevonden, komt zijn reactie: “gewoon, omdat ze er zijn”. Anton en Sara nemen – bij het langs brengen van de boodschappen – altijd even de tijd voor een praatje of een spelletje met de jongens. En dat contact is enorm waardevol gebleken.

Na een jaar bieden Anton en Sara aan om het Traject te verlengen met een jaar. Er worden goede afspraken gemaakt voor het vervolg. Begeleiding vanuit Present is niet meer nodig. Anton en Sara en de moeder kunnen zo nodig de hulpverlener rechtstreeks benaderen bij vragen.

Past dit Traject bij jou of jullie groep? Meld je/jullie dan aan bij Present Zwolle. Er zijn veel gezinnen/alleenstaanden die geholpen kunnen worden met je aanbod!

Het aanbieden van een pakket levensmiddelen is het uitgangspunt. Vrijwilliger(s) wil(len) soms ook meer bieden. Denk bijvoorbeeld aan gezelschap houden, hulp bij klusjes/tuinieren, oppassen, helpen bij het huiswerk van de kinderen en dergelijke. Present zet het aanbod van de vrijwilliger(s) centraal (gezin/alleenstaande, welke wijk, budget, extra aanbod). Met de wensen en mogelijkheden van de vrijwilliger(s) zoekt Present een passende match.